2007/Feb/08

สวัสดีค่ะ

หายไปเป็นเดือนเลย

เพิ่งจะได้มาอัพ

มันไม่ค่อยมีเวลาเลยค่ะ

สำหรับรูป ที่จะนำมาลง

ดองมาหลายงานแล้ว

ตั้งแต่ปีที่แล้วก็มี

แต่ไม่ได้เอามาลง

ก็ยังไง

ถาว่างเมื่อไหร่จะเอามาลงแน่นอนนะคะ

เอามาฝากก่อน 2 รูปนะคะ

หุหุ

ต่อไปค่ะ

ก็ว่าด้วยเรื่อง

ความรู้สึกค่ะ

จะเล่าคล้ายๆพรรณนา อุอุ

ก็ลองอ่านดูแล้วกันนะคะ

ว่าจะเป็นอย่างไร

เพราะช่วงนี้อย่างจะระบายอารมณ์จังเลยค่ะ

หุหุ

...สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นมา ก็ต้องกลับกลายเป็นอดีต และสิ่งต่างๆนั้น

มันทำให้เราเป็นเช่นไร...

สำหรับเรา ก็ได้แต่เป็นคนที่เก็บๆ เก็บเอาไว้

ไม่ว่าแก้วจะแตกเป็นเศษละเอียด จนบาดใจยังไง

ก็ยังคงต้องเก็บมันไว้อยู่ดี

สำหรับใครหลายคนที่คิดว่า รู้ใจเรามากที่สุด

คงจะไม่มี....ตั้งแต่เราเกิดมา

เรายังไม่เคยเห็นใครคนไหน ที่สามารถแฮ๊ก ข้อมูลที่เราเก็บไว้

ในส่วนลึกที่สุดจนแถบจะฝังมันลงไปแล้วได้เลย

ไม่มี...สักคน

...ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ร่างเริง สนุกสนาน และเปิดเผย

เราทำมันด้วยความจริงใจ และไม่อยากให้ใคร

รู้สึกไม่ดี นั่นก็คือ จิตใจที่แท้จริงของเรา

แต่ภายใต้ รอบยิ้มนั้น

มันแปลกดีนะ ที่เรากลับรู้สึกว่า

เราสามารถยิ้มให้กับคนอื่นได้ด้วยความจริงใจ

ไม่แสแสร้ง แต่เรากลับไม่เคยยิ้มให้กับตัวเองเลย

บางครั้งเราได้สนุกกับเพื่อนๆ

แต่ความจริงอีกด้าน

ทำไมมีความรู้สึก ถึงความอ้างว้าง และความเปลี่ยว

ที่ทับถมใจเราอยู่ตอนนี้....

...บางคนอาจจะคิดว่าเข้าใจเราดีแล้วล่ะ

แต่เปล่าเลย สิ่งที่เธอเข้าใจนั้นมันก็ถูกต้อง

แต่ความจริงลึก มันขัดแย้งกัน

...เราเป็นคนที่ ชอบคิดมาก คิดมากสุดๆเลย

ไม่รู้ว่าทำไม

เราอยากจะทำสิ่งที่ดีๆให้กับคนอื่น

เราต้องการทำดีกับผู้อื่น

และเราก็ทำได้

แต่ทำไม กลับมองเราเป็นอีกแบบ

สิ่งที่เราทำ ทำไมบางคนถึงคิดแบบนั้นเราก็ไม่เข้าใจ

...เราผ่านสิ่งต่างๆมามากมาย

สิ่งต่างๆที่อยู่กับความอ้างว้างและความปล่าวเปลี่ยว

เรามีเพื่อนเยอะมีเพื่อนมาก

มีเพื่อนที่คอยช่วย ให้กำลังใจ

และปรึกษากันได้ตลอดเวลา

แต่ใจเราก็ยังรู้สึกอ้างว้าง

เหมือนกับเรายืนอยู่ มุมมืดมุมหนึ่งที่ไม่มีใครมองเห็น

กับแสงดวงจันทร์ที่สาดส่องลงมาแต่ก็ยังถูกเมฆบดบัง

...เราเข้าใจทุกๆอย่างที่อยู่รอบตัว

แม้กระทั่งมองสบตากับใครก็จะรู้ว่า

คิดอย่างไร

แต่ทำไมกันน้า ทำไมถึงไม่ค่อยเข้าใจตัวเอง

ทั้งๆที่เราก็เล่นๆ สบายๆ

หรือเป็นเพราะเรายอมคนง่ายไปรึเปล่า

ถึงชอบมีคนเล่นแรงๆ และก็ทำให้จิตใจเรา

มีเศษแก้วเล็กๆติดอยู่

แล้วมันก็บาดจนเลือดออก จนจะชินอยู่แล้ว

เราเป็นคนที่หลอกง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?

เราก็ไม่เข้าใจ

สำหรับ ใครก็ตาม เราก็ขอขอบคุณมากที่

บางคน ยังเข้าใจ

ถึงแม้จะไม่มากก็เถอะ

เราไม่ได้ต้องการให้คนมาเอาใจ

ไม่ต้องการให้ใครมาคอยประคบประหงม

แต่เราแค่อยากให้

มาถามสักนิดว่า" มีเรื่องอะไรไม่สบายใจมั้ย

เล่าให้เราฟังได้นะ เรายินดีรับฟัง และ ช่วยกันคิดแก้ปัญหากับเธอ"

เราอยากฟังคำนี้มากๆเลย

เพราะเราก็นำประโยคนี้

ไปใช่กับใครหลายคนเหมือนกัน

แต่คนอื่นกลับไม่เคยมาใช้กับเราเลยสักครั้ง

เรา...อยากได้รอยยิ้มที่จริงใจ

อยากได้ เสียงหัวเราะจากเพื่อน

อยากได้สิ่งต่างๆที่มีความจริงใจให้กัน

เพราะใจเรา...ตอนนี้ มันนั่งอยู่ที่ชิงช้า

ในสวนสนุกร้างผู้คน

ถึงแม้มีคนมาจูงมือเราไปด้วยกัน แต่สิ่งที่เราอยากได้นั้น

มันก็ยังคงเป็นฟองอากาศที่ลอยไปลอยมา

อยู่ท่ามกลางความมืด อันแสนว่างเปล่า

..................................

Comment

Comment:

Tweet


ผม เคยเห็น จอย ที่งานTGS 2007 แต่ไม่กล้าเข้าไปทักเลย คนเยอะด้วย ถ้าทาง จอย เพื่อนมาก แล้วทำไมรู้สึกไม่ค้อยปลายใจเลย แต่ จอยไม่รู้จัก ผม หลอก (แค่อยากคุยด้วยก็เท่านั้น)
#5 by Ryougi At 2007-02-24 14:45,
คนเราย่อมมีหน้ากากไว้สวมเสมอเวลาอยู่ต่อหน้าผู้คน เราไม่มีทางรู้เลยว่า คนไหนคิดกะเรายังไง จนกระทั่งหน้ากากนั้นกระเทาะออกมา
ยังไงก็หาที่ปรึกษาระบายความกลัดกลุ้มไว้ก็ดีนะ
ถ้าเป็นเจ๊นะ จะบอกว่า
ใครมองชั้นยังไงก็ช่างหัวมัน เราไปบังคับเขาให้คิดอย่างที่เราต้องการไม่ได้ เพราะงั้น
---------- มีความสุขในแบบที่เราเป็นที่ละ
ว่าแต่คอสโลลิแล้ว
ทำไมน่ารักแบบนี้ ...............................................เจองานหน้าขอกอดสักทีเหอะ
#4 by arachan At 2007-02-09 16:30,
จะว่าไป...เราก็...ไม่ค่อยพูดประโยคที่จอยอยากจะได้ยิน...แต่...จะพูดว่า
"เขาว่าไง เล่ามาดิ๊" มากกว่า --"
#3 by Maple_Maple (125.24.10.132) At 2007-02-09 15:38,
เราไม่รู้นะว่าระพีมีปัญหาอะไร ถ้ายังเห็นว่าเราเป็นเพื่อนที่ไว้ใจได้อยู่ล่ะก็มาคุยกับเราก็ได้นะ จะโทรคุย เล่นm หรือนัดไปคุยกันตรงๆเลยก็ได้ บางที เราอาจทำให้ไม่สบายใจก็บอกเรามาตรงๆเลยก็ได้นะ ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอก
#2 by At 2007-02-09 00:35,
เรารู้สึดสงสารเธอนะ รู้สึกผิดด้วย เพราะว่าเวลาเรามีปันหามีเรื่องเครียดเราจะมาระบายกับเธอ แต่ว่าเราไม่เคยเข้าใจที่เธอไม่สบายใจเลย เราพยายามรับฟัง แต่เราก้อรูสึกช่วยอะไรไม่ได้เลย แต่ว่าเราบอกๆได้อย่างนึกนะ อย่าคิดในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องไม่เห็นมีไรต้องคิดมากเลย มีเพื่อนจิงใจอย่างเปิ้ลอยู่ มีครอบครัว มีเพื่อน อยู่ ยังไงก้อต้องมีสักคนแหละที่เข้าใจเธอ