2007/Feb/09

สวัสดีฮ้าบ

แง่มๆ

เดี๋ยวนี้เป็นไรหว่า

เมื่อวาน..

เราพิมพ์อะไรไปบ้างล่ะเนี่ย

...

อันที่จริง

ต้อนนี้รู้สึก

สับสน

เวียนหัว

มึนๆ

งงๆ

หรือจะเป็นเพราะ

โลกที่หมุนเร็วเกินไป

จนทำให้เราตั้งตัวไม่ทัน หรือ

เราเดินหมุนรอบตัวเอง

..

เราว่าเราไม่เข้าใจตัวเองเท่าไหร่เลยแหะ

เราเข้าใจคนอื่นมากกว่าตัวเราเองซะอีก

แต่ถึงยังไง

เราก็ขอบคุณมาก

กับคำให้กำลังใจยกกำลัง 2

เพราะยังไงก็ยังทำให้เรายิ้มได้

บ้าได้

บ๊องได้

--

อ่า

ไปต่ออีกเรื่องนึงเถอะ

ลูกปัดกับเส้นด้าย

ตัวเราก็เหมือนกับเส้นด้าย

ที่คอยลูกปัดหลายหลากสีนั่นก็คือเพื่อน

ลูกปัดที่มีสีต่างกัน

และลักษณะ ต่างกันนั้น

เปรียบเหมือนเพื่อนแต่ละคน

ที่มีนิสัยต่างกัน

ไม่ว่าลูกปัดสีไหนลักษณะไหน

ถ้าได้มาอยู่ในเส้นด้ายเดียวกัน

ก็จะให้ความงามมาก

แต่เราก็ต้องเลือกด้วยเช่นกัน

ว่าลูกปัดลูกนั้น

สีนั้น

ลักษณะแบบนั้น

จะเข้ากันรึเปล่า

การที่เราร้อยลูกปัดกับด้ายเข้ากัน

จนออกมาเป็นสร้อยคอ สร้อยข้อมือแสนสวย

ก็เหมือนกับที่เราได้เพื่อนดีๆ

ถ้าเกิดว่า ลูดปัดสีไหนทำให้สร้อยเส้นนั้น

ดูไม่งามขึ้นมา

เราก็ควรที่จะเอาออก

ไว้ในกล่องเก็บลูกปัดดังเดิม

เพราะเรามีสิทธิเลือกได้

เส้นด้ายสีขาวๆ

ที่ในตอนแรกว่างเปล่า

บัดนี้กลับกลายมาเป็นสร้อยเส้นงามได้

...

เพื่อนช่วยเติมแต่ง

ทั้งรอยยิ้ม

ทั้งเสียงหัวเราะ

ทำให้ชีวิตนี้รู้สึกบ้าตามไปด้วย(- -")

ยังไงก็อย่ากังวลเลย

เพราะด้ายเส้นนี้จะไม่มีวันขาด

ไม่มีวันขาด

ให้ลูกปัดกระจัดจายไปได้แน่ๆ

เพราะสิ่งสำคัญของเราก็คือ

"เพื่อน"

"ขาดเพื่อนแทบขาดใจ"

--

เหอๆ

ทำไปได้

เริ่มออกนอกเรื่อง

อันที่จริง

บางคนเราก็อยากรู้เหมือนกันว่าคิดยังไง

บางคนก็ไม่เข้าใจว่ารู้สึกยังไง

"มันอยู่ที่คำพูดฮะ"

คำพูดที่ดังออกมาจากปากโดยตรง

...............

เริ่มเล่าไปเริ่มเครียดกัน

คนพิมพ์ก็เครียด คนอ่านก็เครียด

ถึงว่าเป็นเรื่องเล่า

ที่นำมาเล่าสู่กันฟังก็แล้วกัน

( สงสัยจะได้เกรดสี่ วิชา ภาษาไทษ- การพรรณนา แฮะ)

ถึงยังไงนะ

เราก็ปรึกษาได้

เราไม่ได้ลำบากใจเลยที่มีคนมาปรึกษา

ถึงแม้เราจะมีเรื่องกลุ้ม

แต่ว่า

ก็มาคุยๆสนุกหัวเราะฮาๆกันได้

เราชอบซะอีกที่ให้คนมาปรึกษาเราเยอะๆ

ดูแล้วเหมือนพระดี

(ไปบวชซะดีมั้ง)

แต่ก็อย่าห่วงเลยว่าเราจะมีปัญหาอะไรรึเปล่า

เพราะตอนนี้เราขังไอ้ตัวปัญหาไว้ได้แล้ว

ไอ้ตัวปัญหาที่ว่า

ก็คือความกังวล

ความท้อแท้

ความอะไรหลายอย่าง

ขังมันไว้เรีบร้อย ลอกกุญแจอย่างดี

แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะพังกรงขังออกมาได้เมื่อไหร่

เหอๆ...

ยังไงก็

สู้ต่อไป - -"

เฮ่อ

.......จบ.......

คอสโกถึก เอ้ย โกธิคนะ

กับหนูเปิ้ล 2 คน

ใครร่วมแจม-แยม-แจม ด้วยมั้ย


edit @ 2007/02/09 21:06:16
edit @ 2007/02/10 12:38:28
edit @ 2007/03/01 07:12:42

Comment

Comment:

Tweet


น้องจอยดองบลอคเหรอ หุๆๆ
#6 by ★レン★ At 2007-03-05 21:35,
นู่จอยดองบล็อค...
ไว้จาไรท์รูปไปให้นะููููงับ
#5 by Nop ('-^)v At 2007-02-28 00:12,
Happy วันแห่งความรักนะครับ
มาทักทายงับ
#4 by mokono At 2007-02-19 02:25,
อ่า...ใครจะคิดก็คิดไป ไม่เห็นต้องแคร์เลยหนิ เนอะ
#3 by Maple=^^=Maple At 2007-02-13 19:24,
จอยเองก็เป็นคนที่ร่าเริงนะนั้นแหละคือข้อดียังไงก็รักษามันให้ดีละ มีไรค้างคาใจช้วยไรขอให้บอก....จัดให้ได้.....

ป.ล:ที่กล่าวไว้ว่า
"เพราะด้ายเส้นนี้ไม่มีวันขาด"แต่ก็สามารถขาดด้วยมือของเราเองไม่รู้ตัว
ระวังให้ดีละนะ
#2 by ~@!BukKen-Ito!@~ At 2007-02-10 16:19,
จอยเป็นเพื่อนที่ดีนะ เราก้อมีเวลารวมกันเล็กน้อยแต่เราว่าจอยเป็นคนนิสัยดี เข้าคนง่าย ไม่มีไรต้องคิดมากหรอก เราว่าจอยทำดีที่สุดแล้ว ไม่มีใครคิดแง่ลบกับจอยหรอก